Logo Onde Flow
Zgłoś projekt
Dla partnerów

Artykuły

Sterowanie rozproszone i regulacja mocy w jednostkach CHP zasilanych biogazem

Autor: Artur Pacuła

Słowa kluczowe

Lista słów kluczowych: sterowanie rozproszone, planowane ograniczanie mocy, praca z rezerwą mocy, FSM, LFSM, SCADA

Streszczenie

Artykuł omawia rolę jednostek kogeneracyjnych zasilanych biogazem—w szczególności mikroturbin gazowych klasy Capstone C200—w nowoczesnych, elastycznych systemach energetycznych. Przedstawiono uwarunkowania techniczne i eksploatacyjne CHP na biogazie, zagospodarowanie ciepła odpadowego (suszenie, ogrodnictwo, procesy przemysłowe, trigeneracja) oraz właściwości pracy w zmiennym obciążeniu. W części sterowania opisano architekturę automatyki (PLC, kontrolery dedykowane), akwizycję i przetwarzanie danych oraz tryby regulacyjne FSM i LFSM, umożliwiające planowane ograniczanie mocy, pracę z rezerwą i świadczenie usług regulacyjnych. Zwrócono uwagę na interoperacyjność i integrację z SCADA/EMS przez standardowe interfejsy (RS-232/RS-485, Modbus, Ethernet) oraz na możliwości kaskadowania w układach wieloturbinowych. Wnioski wskazują, że CHP na biogazie, dzięki sterowaniu rozproszonemu i wysokiej elastyczności, wzmacnia lokalne bezpieczeństwo energetyczne, ogranicza emisje i poprawia ekonomikę pracy w środowisku o rosnącej zmienności generacji OZE.

Wstęp

Jednostki kogeneracyjne (CHP, Combined Heat and Power) stanowią istotny element współczesnych systemów energetycznych, umożliwiając jednoczesne wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła użytkowego w ramach jednego procesu technologicznego. Rozwiązania tego typu pozwalają na znaczące zwiększenie efektywności wykorzystania paliw pierwotnych w porównaniu z układami rozdzielnymi, przyczyniając się jednocześnie do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy bilansu energetycznego systemów ciepłowniczych i przemysłowych. Z tego względu kogeneracja jest rekomendowana jako technologia strategiczna zarówno przez Komisję Europejską, jak i krajowe strategie energetyczne.

W praktyce kogenerację realizuje się przy wykorzystaniu różnych typów jednostek wytwórczych, spośród których najczęściej stosowane są silniki tłokowe oraz turbiny gazowe.

Treść właściwa

Jednostki kogeneracyjne zasilane biogazem

Dodatkowym atutem jednostek kogeneracyjnych jest możliwość zasilania paliwami odnawialnymi, w tym biogazem, którego wytwarzanie w procesie fermentacji metanowej charakteryzuje się względną stabilnością oraz możliwością buforowania produkcji poprzez magazynowanie w komorach fermentacyjnych. Z tego względu biogazownie mogą pełnić funkcję źródeł szczytowych, aktywowanych w okresach ograniczonej generacji ze źródeł zależnych od warunków pogodowych, takich jak elektrownie fotowoltaiczne czy wiatrowe. Ponadto elastyczność w zakresie wykorzystania paliwa biogazowego umożliwia dostosowanie pracy jednostek CHP do bieżącego zapotrzebowania odbiorców oraz do dynamicznie zmieniających się cen energii elektrycznej na rynku hurtowym.

Biogaz, powstający w procesie fermentacji beztlenowej biomasy, stanowi jedno z kluczowych paliw odnawialnych o dużym potencjale w lokalnych systemach energetycznych. Skład biogazu zależy od rodzaju substratu, jednak typowo zawiera on 50–70% metanu, 30–45% dwutlenku węgla oraz niewielkie ilości związków śladowych, takich jak siarkowodór czy para wodna. Dzięki możliwości oczyszczania i podnoszenia wartości opałowej biogaz może być wykorzystywany zarówno w jednostkach kogeneracyjnych, jak i wtłaczany do sieci gazowej w postaci biometanu.

W porównaniu z paliwami kopalnymi biogaz charakteryzuje się niższym śladem węglowym, a przy odpowiednim zarządzaniu substratami może również przyczyniać się do redukcji emisji metanu, który w przeciwnym wypadku uwalniałby się do atmosfery z procesów rozkładu materii organicznej. Zastosowanie biogazu w układach CHP zwiększa bezpieczeństwo energetyczne gmin i przedsiębiorstw rolniczych, a także sprzyja rozwojowi lokalnych społeczności w ramach spółdzielni i klastrów energetycznych. [1]

Rysunek 1 Biogazownia - na zdjęciu widoczne m.in. komory fermentacyjne oraz kogenerator

Wykorzystanie ciepła odpadowego

Ciepło odpadowe powstające w procesie kogeneracji stanowi niezwykle wartościowy produkt uboczny, który może być zagospodarowany w wielu sektorach gospodarki. W przypadku jednostek zasilanych biogazem, strumień ciepła odzyskiwany jest przede wszystkim ze spalin oraz z układów chłodzenia. Dzięki zastosowaniu modułów odzysku ciepła możliwe jest przekształcenie energii termicznej w postać gorącej wody (np. 65–90°C) lub pary technologicznej, co pozwala na szerokie spektrum jej zastosowań.

Jednym z podstawowych obszarów wykorzystania ciepła odpadowego są suszenie biomasy i materiałów drzewnych. Instalacje suszarni drewna, pelletu czy słomy wymagają stabilnych dostaw energii cieplnej, której koszty w tradycyjnych systemach mogą stanowić istotny składnik ceny końcowego produktu. Zastosowanie ciepła z jednostek CHP pozwala znacząco obniżyć te koszty, a jednocześnie zwiększyć konkurencyjność lokalnych producentów pelletu i brykietu. [2]

Rysunek 2 Suszarnia drewna - wykorzystanie ciepła odpadowego z biogazowni

Kolejnym przykładem jest ogrzewanie szklarni i tuneli foliowych, gdzie stabilne warunki cieplne stanowią kluczowy czynnik plonotwórczy. Integracja biogazowni z gospodarstwem ogrodniczym pozwala nie tylko na efektywne zagospodarowanie substratów rolniczych, ale także na zapewnienie taniego źródła ciepła do produkcji warzyw i kwiatów poza sezonem naturalnym. W wielu przypadkach możliwe jest również zastosowanie systemów kogeneracyjnych do dostarczania dwutlenku węgla powstającego w procesie spalania, co dodatkowo wspomaga proces fotosyntezy w szklarniach.

W sektorze przemysłowym ciepło odpadowe może znaleźć zastosowanie w procesach technologicznych wymagających niskotemperaturowego źródła energii, takich jak pasteryzacja, podgrzewanie wody procesowej, fermentacja w browarach czy produkcja mleczarska. W rolnictwie natomiast może ono służyć do ogrzewania budynków inwentarskich, co poprawia warunki bytowe zwierząt i ogranicza konieczność stosowania paliw kopalnych.

Nie należy również pomijać zastosowań komunalnych, takich jak systemy ciepłownicze dla osiedli mieszkaniowych czy obiektów użyteczności publicznej (baseny, szkoły, hale sportowe). W takich układach jednostka CHP może pracować w trybie skojarzonym, dostarczając zarówno energię elektryczną, jak i ciepło do lokalnych sieci niskoparametrowych.

Coraz większego znaczenia nabiera także integracja ciepła odpadowego z technologiami chłodzenia absorpcyjnego (tzw. trigeneracja), gdzie energia cieplna wykorzystywana jest do produkcji chłodu. Rozwiązanie to znajduje zastosowanie m.in. w centrach danych, budynkach biurowych czy zakładach przemysłowych, umożliwiając poprawę bilansu energetycznego i zmniejszenie zapotrzebowania na klasyczne systemy klimatyzacyjne.


Mikroturbina gazowa w układzie kogeneracyjnym

Na tle innych technologii szczególną uwagę zwracają mikroturbiny gazowe, które dzięki kompaktowej konstrukcji, prostocie układowej oraz zdolności do pracy w szerokim zakresie obciążeń stanowią interesującą alternatywę dla małoskalowych instalacji kogeneracyjnych.

Rysunek 3 Budowa mikroturbiny gazowej firmy Capstone

Mikroturbiny gazowe serii Capstone stanowią przykład nowoczesnych jednostek kogeneracyjnych przeznaczonych do pracy zarówno w trybie podstawowym, jak i szczytowym. Urządzenia te charakteryzują się mocą elektryczną 200 kW oraz mocą cieplną sięgającą 300– 370 kW w zależności od warunków pracy i konfiguracji modułu odzysku ciepła. Istotną cechą turbiny C200 jest zdolność do elastycznej pracy w szerokim zakresie obciążeń, co ma szczególne znaczenie w lokalnych systemach energetycznych, gdzie profil zapotrzebowania odbiorców zmienia się w ciągu doby. [3]


Efektywność mikroturbiny gazowej w zmiennym obciążeniu w układzie kogeneracji

W warunkach częściowego obciążenia mikroturbina Capstone zachowuje wysoką sprawność układu dzięki wykorzystaniu technologii łożysk powietrznych oraz zintegrowanego układu inwerterowego. System sterowania umożliwia modulację mocy w przedziale od około 50 kW do 200 kW, przy czym obniżenie obciążenia nie powoduje istotnego wzrostu jednostkowego zużycia paliwa w porównaniu do klasycznych turbin gazowych. Oznacza to, że jednostka ta może efektywnie współpracować z instalacją biogazową, w której podaż paliwa bywa zmienna w zależności od warunków fermentacji oraz dostępności substratów.

W badaniach symulacyjnych przeprowadzanych w środowiskach takich jak IPSEgo wykazano, że praca mikroturbiny Capstone C200 w profilu zmiennego obciążenia pozwala na utrzymanie sprawności elektrycznej na poziomie 30–32% oraz sprawności całkowitej powyżej 80% przy pełnym wykorzystaniu modułu odzysku ciepła. Wyniki te potwierdzają możliwość zastosowania urządzenia w lokalnych układach kogeneracyjnych zasilanych biogazem, w tym w budynkach użyteczności publicznej, gospodarstwach rolnych oraz instalacjach przemysłowych o średnim zapotrzebowaniu energetycznym. [5]

Rysunek 4 Badanie pracy mikroturbiny gazowej w układzie CHP w środowisku IPSEgo zasilanej czystym metanem, opracowanie własne

Praca w trybie zmiennoobciążeniowym stawia jednak dodatkowe wymagania w zakresie jakości paliwa. W przypadku biogazu kluczowe jest utrzymanie odpowiedniego stężenia metanu (zwykle powyżej 50%) oraz ograniczenie zawartości siarkowodoru, który przy dłuższej eksploatacji może prowadzić do degradacji elementów turbiny. Z tego względu instalacje wyposażone w mikroturbiny Capstone są zazwyczaj uzupełniane o moduły oczyszczania biogazu, obejmujące systemy odsiarczania oraz osuszania.

Rysunek 5 Efektywność mikroturbiny gazowej w zależności od mocy elektrycznej (praca w zmiennym obciążeniu w układzie kogeneracji), opracowanie własne

Dzięki możliwości dynamicznej regulacji mocy mikroturbina C200 doskonale wpisuje się w koncepcję współpracy z rynkiem energii elektrycznej. W okresach wysokich cen energii (szczyt poranny i wieczorny) jednostka może pracować z pełną mocą, natomiast w godzinach doliny nocnej redukować obciążenie, koncentrując się na wytwarzaniu ciepła dla potrzeb grzewczych. Tego rodzaju elastyczność pozwala nie tylko zwiększać rentowność inwestycji, ale także wspiera stabilność systemu elektroenergetycznego poprzez usługę tzw. demand side response.

Sterowanie mocą mikroturbiny gazowej pracującej w zmiennym obciążeniu

Sterowanie mikroturbiną Capstone C200 opiera się na zaawansowanych systemach automatyki, integrujących wiele warstw sprzętowych i programowych. Podstawę układu tworzą programowalne sterowniki logiczne oraz dedykowane kontrolery cyfrowe, które odpowiadają za pracę poszczególnych modułów: Load Controller, Generator Controller, Engine Controller, Battery Controllers oraz System Controller. Każdy z nich pełni autonomiczne funkcje w ramach układów dynamicznych, jednak całość jest synchronizowana przez magistrale zasilające i komunikacyjne, zapewniające spójność pracy systemu .

Kluczowym elementem sterowania jest akwizycja i przetwarzanie danych z czujników mierzących parametry elektryczne, paliwowe i eksploatacyjne turbiny. Informacje te są analizowane w czasie rzeczywistym zgodnie z zasadami teorii sterowania, co umożliwia utrzymywanie stabilności napięciowej i częstotliwościowej w szerokim zakresie obciążeń. Mikroturbina wyposażona jest w układy regulacji mocy, pozwalające na modulację w trybie Load Following (LFSM – Load Frequency Sensitive Mode) oraz Frequency Sensitive Mode (FSM), co zwiększa możliwości współpracy z systemem elektroenergetycznym, szczególnie w kontekście usług regulacyjnych i bilansowania mocy.

Sterowanie mocą odbywa się w sposób elastyczny: jednostka może pracować z rezerwą mocy, realizować funkcje planowanego ograniczania mocy (ang. planned curtailment), a także reagować dynamicznie na zmiany zapotrzebowania w sieci. Dzięki temu mikroturbina C200 jest zdolna do pracy zarówno w roli źródła podstawowego, jak i szczytowego, co ma szczególne znaczenie w układach zasilanych biogazem, gdzie dostępność paliwa może być zmienna.

Komunikacja w systemie odbywa się poprzez sieci przemysłowe i standaryzowane interfejsy transmisji. Wbudowane porty RS-232 i RS-485 oraz obsługa protokołów ASCII i Modbus umożliwiają integrację z SCADA, PLC i systemami zarządzania energią. W instalacjach wieloturbinowych (Mul􀆟Pac) wykorzystywane są również połączenia Ethernet i magistrale RS- 485 do synchronizacji pracy jednostek, transmisji danych pomiarowych i sygnałów bezpieczeństwa (np. Global E-Stop). Wysoki poziom redundancji i zgodność ze standardami transmisji danych pozwala na niezawodne sterowanie rozproszone w skali lokalnych klastrów energetycznych. [6]


Systemy SCADA w biogazowniach

Systemy SCADA w biogazowniach pełnią funkcję centralnego narzędzia nadzoru i sterowania, umożliwiając monitorowanie kluczowych procesów technologicznych w czasie rzeczywistym. Obejmują one kontrolę parametrów fermentacji metanowej, takich jak temperatura, ciśnienie, pH oraz poziom substratu w komorach fermentacyjnych, a także nadzór nad przepływem biogazu, jego składem (zawartość metanu, dwutlenku węgla, siarkowodoru) i ilością kierowaną do jednostki kogeneracyjnej. SCADA pozwala również śledzić pracę instalacji pomocniczych, w tym systemów mieszania, podawania substratów, odsiarczania i osuszania gazu, układów chłodzenia oraz modułów odzysku ciepła. Dodatkowo rejestrowane są dane o produkcji energii elektrycznej i cieplnej, co pozwala oceniać sprawność całego układu, a także monitorować pracę kogeneratora. Dzięki archiwizacji i wizualizacji zmiennych procesowych operatorzy uzyskują możliwość analizy trendów i szybkiego reagowania na odchylenia od wartości zadanych, co przekłada się na stabilność, bezpieczeństwo i optymalizację pracy biogazowni. [7]

Rysunek 6 Prosty przykład zrzutu ekranu ze SCADA biogazowni

Podsumowanie

Jednostki CHP zasilane biogazem—w tym mikroturbiny Capstone C200—łącznie z nowoczesną automatyką i komunikacją przemysłową tworzą dojrzałą platformę usług systemowych i lokalnego bilansowania. Ich wartość wynika z trzech cech:
(1) technicznej elastyczności (stabilna praca w częściowym obciążeniu, szybka modulacja, praca z rezerwą),
(2) funkcji regulacyjnych (FSM, LFSM, planowane ograniczanie mocy) oraz
(3) integracji cyfrowej (SCADA/EMS, Modbus/Ethernet, układy wieloturbinowe).

Efektywne zagospodarowanie ciepła odpadowego—w ciepłownictwie, przemyśle i trigeneracji—poprawia ekonomikę i wskaźniki środowiskowe. W perspektywie rozwoju OZE rola CHP na biogazie będzie rosła, szczególnie w spółdzielniach i klastrach energii, gdzie sterowanie rozproszone i standardy komunikacyjne umożliwią skoordynowaną pracę zasobów. Rekomenduje się: wdrożenie polityk sterowania mocą z rezerwą, kontraktację usług regulacyjnych, standaryzację interfejsów danych oraz ciągłe monitorowanie jakości paliwa, co łącznie podnosi niezawodność, obniża koszty bilansowania i wzmacnia odporność lokalnych systemów energetycznych.

Bibliografia

[1] https://polskagrupabiogazowa.pl/oferta/technologia-produkcji-biogazu/
[2] https://polskagrupabiogazowa.pl/oferta/suszenie-drewna/
[3] https://www.capstonegreenenergy.com/products/capstone-microturbines/c200
[4] S. Lepszy and T. Chmielniak, Turbiny gazowe w instalacjach zasilanych biogazem. Gdańsk: Wydawnictwo IMP PAN, 2015. ISBN 978-83-88237-53-9.
[5] L. Malinowski, Modelowanie matematyczne i badania doświadczalne układu kogeneracyjnego z mikroturbiną gazową. Gdańsk: Wydawnictwa Instytutu Maszyn Przepływowych PAN, 2015. ISBN 978-83-88237-43-0.
[6] Capstone Turbine Corporation, C200S Microturbine Technical Reference. Van Nuys, CA: Capstone Turbine Corporation, 2018.
[7] Gospodinov, Mitko & Gospodinova, Evgeniya & Cheshmedjiev, Krassimir. (2014). SCADA System for Management and Visualiza􀆟on in Genera􀆟on of Renewable Energy from Biomass.

Artykuł powstał dzięki wsparciu firmy energy5w ramach IV edycji Programu Grantowego SOFIA.
Przypisy
Obserwuj nas po więcej!
Kontakt
sofia@ondeflow.pl
Trasa Prezydenta Władysława Raczkiewicza 1
87-100 Toruń
Pełny kontakt